Rodzina Jabłczyńskich

Renata i Wojciech Jabłczyńscy, oboje świetnie wykształceni, na wysokich stanowiskach, rodzice trójki dzieci. Po przekroczeniu magicznego progu 40-tki, uznali że ?już czas?
i postanowili zmienić swoje życie.

Zdecydowali się zostać rodziną zastępczą zawodową o charakterze pogotowia rodzinnego. Wybrali taką formę opieki zastępczej, by dzieci trafiające do nich miały otwartą drogę do powrotu do własnych rodziców i domów. Także, aby nie musiały znaleźć się, choćby na krótko, w wielkich ?domach opieki? gdzie trudno przetrwać i wrócić. Od stycznia 2007 roku Jabłczyńscy opieką objęli jedenaścioro dzieci. Obecnie opiekują się trójką własnych dzieci, a także trójką dzieci w ramach opieki zastępczej. Opiekunem, co nietypowe, jest tu Wojciech. Pracą zawodową poza domem zajmuje się jego żona Renata.

Zajęcie to daje im satysfakcję, której nie można odnaleźć w zwykłej działalności zawodowej.
?To uskrzydla, podnosi na duchu. Po prostu daje radość? ? o byciu opiekunem zastępczym mówi Wojciech.

?Choć brzmi to jak truizm, myślę, że najważniejszą rolą rodziny zastępczej jest danie poczucia wspólnoty i bezpieczeństwa, wzajemne zrozumienie oraz po prostu bycie razem. Tego trzeba nauczyć dzieci, które nie ze swej winy zaznały mało dobrego w życiu. Myślę, że większość ludzi mających swoje rodziny może dać to dziecku i  nie trzeba wielkiej filozofii ani nawet wiedzy, aby potrafić nauczyć dzieci życia w rodzinie? - podsumowuje Wojciech Jabłczyński.

Dzięki rodzinnemu ciepłu w rodzinie Jabłczyńskich oraz obecności i obserwacji rodzonych dzieci,  maluchy i młodzież trafiające do nich w  ramach interwencji łatwiej przechodzą traumę związaną z separacją od rodziny biologicznej. Rodzina zastępcza szybciej pomaga przezwyciężyć im dramat, wspiera w nauce i daje poczucie wspólnoty. Forma pogotowia opiekuńczego motywuje także rodzinę zastępczą do dużej aktywności i stałej współpracy z  różnymi specjalistami: pedagogami w szkołach, psychologami, urzędnikami, a nawet z kuratorami i sędziami.